مستندی را دیدم که نشون میداد دمورگان و تیم فرانسویش در دوره ای پانزده ساله با فراغت بال و خاطر و با حوصله آنچه با ارزش بوده را از خاک این مملکت بار کردند و بردند و دریغ حتی از پرداخت حق گمرکیشان و وضع جوری بود که غارت همین آقا باعث شد وزیر فرهنگ وقت فرانسه از استیضاح جان سالم به در برد.غم انگیزتر قصه این بود که همان وقت در کوی و برزن اطلاع چسبونده بودند که هر کسی چیز عتیقه ای را پیدا کرد که از جنس طلا یا نقره بود بیاورد همسنگش طلای روز بگیرد و شد آنچه نباید.
بی اطلاعی و بیسوادی و فقر و فلان و فلان مردمان آن زمان را گیرم یک جورایی بپذیریم .این یکی را کجای دلم بگذارم که جوان برومند سال ۱۳۹۱ هجری خورشید وسط پایتخت - اون هم نه یکی دو نفر- می آید می گوید این کیهان سال ۱۳۵۰ را که قیمت گذاشتی ۲۰۰۰ تومان همین الان نوش را دکه مطبوعاتی می دهد ۲۰۰ تومان؛ قدیمی و کهنه و کثیف هم نیست مال امروزه.چرا گرون میفروشی؟!
+
نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۱ساعت 19:20  توسط سعید
|