درباره ي كتابهاي فلسفیي كه داريم سوال کرد . كتابهاي ژان پل سارتر را خيلي سبك و دم دستي مي دانست. فلسفه ي بعد از ارسطو را - بجز استثناهايي - قبول نداشت. كتاب ضیافت افلاطون را كتابی می دانست که درباره عشق عامیانه حرف زده است. در عرفان فقط محي الدين عربي را –اونم تا حدي- قبول داشت. بقيه را همه كاذب مي دانست و ...
آخر سر با خريد كتابي از كارو دهانم را تا چند دقيقه باز گذاشت!
يعني اگر سرم را به بلوك سيماني كنار بساط مي كوبيدم و تلف مي شدم خونم هدر نرفته بود!